Boeuf à la Bourguignonne

Jurgen beklaagt zich in een recente post over de 70-er jaren eetkultuur, maarvoor mij was dat nu juist de periode waarin ik mij steeds meer ginginteresseren voor de culinaire kunsten, gewoon weer eetcultuur dus.

S. maakte deze Boeuf al meer dan 30 jaar geleden voor het eerst.Het begon met een kookboekje dat "elke dag anders" heette en uit 1971stamt. Qua recepten helemaal niet zo’n gek boekje, wel heel erggedateerd in de toon.De Boeuf staat ook op de omslag.

Natuurlijk hebben we over de jaren het recept wat aangepast, enzoals ik het nu maak lijkt het veel meer op hoe Elizabeth David hetbeschrijft. In dat recept snap ik maar een ding niet: hoe je met tweeglazen wijn een Boeuf van een kilo vlees kunt maken. Ik gooi er 2/3fles wijn in, met minder vind ik het niet goed genoeg. Denkend aan eenvertaalfoutje zoek ik vandaag het origineel op, maar daar staat zelfs1/4 pint — en volgens mij is dat maar één vol glas.

Het recept hoef ik hier niet te geven, Jonah Freud van de kookboekhandel heeft een heel vermakelijk verhaal waarin ze twee verschillende Boeufrecepten vergelijkt, en de (vertaalde) tekst van het Elizabeth Davidrecept is daar letterlijk te vinden.

Boeuf is volgens mij het lekkerste wanneer de vorige dag al klaargemaakt en vooral ook nog als het vlees 3-6 uur van tevoren isgemarineerd. Ik heb allerlei varianten geprobeerd (ansjovis in plaatsvan de spekjes, met sinaasappelschil, etcetera), maar keer toch steedsterug tot het origineel.
Die vind ik toch het lekkerste, met stukjes brood om de saus op te deppen. Met wat groentes of sla.

Of heb jij een betere variant? Ik heb in ieder geval nog wel een tip. Als je vetter vlees gebruikt (bijvoorbeeld riblappen) moet je wat langer sudderen, maar dat levert een prima smaak. Alleen daarmee verdwijnt het vet nog niet. Ik snijd de  vetste stukjes uit en prik ze op een saté prikker. Die laat ik dan wel meesudderen, maar daarna kan ik ze makkelijk weghalen.